นักล่าเหมือนเป็น ‘รู้สึกตัวเอง’ ประพฤติเสมือนคู่ทุกข์คู่ยาก

ศาสตราจารย์สรีรวิทยาโมเลกุลและก็อณูของมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ Rhanor Gillette ผู้มาร่วมงานกับวิศวกรซอฟแวร์ Mikhail Voloshin พูดว่า “Cyberslug มีความสามารถในตัวเองอย่างง่ายๆ

นั่นซึ่งมันเกี่ยวข้องกับแรงบันดาลใจและความจำต่อการรับรู้ถึงโลกข้างนอกแล้วก็มันสนองตอบต่อข้อมูลบนรากฐานของข้อมูลที่ทำให้รู้สึกยังไง” กิลเลตต์กล่าว

Cyberslug 
รู้เมื่อมันหิวเป็นต้นว่า นอกจากนั้นยังได้ศึกษาที่อื่นๆของกระสุนสมุทรเปรียบเสมือนเป็นอาหารที่กินอร่อยแล้วก็ที่ไม่พึงประสงค์

ทากทะเลชอบเลือกหนึ่งในสามของการตอบสนองเมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตอื่นในป่ายิลเลตต์กล่าว ฉันกินมันฉันจะสมรสกับมันหรือฉันจะหนี? “

เพื่อให้เป็นช่องทางที่เหมาะสมพวกเขาจะต้องสามารถรู้สึกถึงสภาพข้างในของตนเอง (ฉันหิว?) รับข้อมูลที่ได้มาจากสภาพแวดล้อมของตน (อย่างไรบ้าง?) และก็จำเหตุที่ผ่านๆมาได้ (สิ่งนี้ทำให้ฉันเป็นหนสุดท้าย?)

การตอบสนองเริ่มของพวกเขาเป็นการหลีกเลี่ยงแม้กระนั้นความหิวความรู้สึกและการเล่าเรียนด้วยกันส่งผลให้เกิด” เมืองที่น่าอร่อย และถ้าหากมีขนาดใหญ่พอที่จะมีผลให้ลูกกระสุนปืนใหญ่จู่โจม” กิลเลตต์กล่าว

เมื่อพี. californica เป็นคนที่หิวโหยสูงถึงขนาดนั้นจะโจมตีมาตรการกระตุ้นอันเจ็บปวด” เขากล่าว และเมื่อสัตว์ไม่หิวก็ชอบเลี่ยงแม้กระทั่งการกระตุ้นที่น่ากินนี่เป็นการตัดสินใจที่คุ้มกับผลตอบแทน” Cyberslug มีลักษณะอย่างเดียวกัน

ในงานก่อนหน้านี้ที่ผ่านมายิลเลตต์รวมทั้งเพื่อนผู้ร่วมการทำงานของเขาได้พัฒนาวงจรสมองที่ช่วยให้ทากสมุทรสามารถปฏิบัติงานในป่าได้ในแต่ละเซลล์” เขากล่าว เพื่อทดลองความถูกต้องชัดเจนของแบบจำลองของพวกเขานักค้นคว้าทดลองใช้การจำลองด้วยคอมพิวเตอร์อย่างง่าย หนึ่งในแผงวงจรแรก Voloshin ผลิตขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของสมองบุ้งทะเลถูกเก็บอยู่ในภาชนะบรรจุโฟมพลาสติกอาหาร takeout

รุ่นใหม่ใช้อัลกอริทึมที่ซับซ้อนมากเพิ่มขึ้นเพื่อเลียนแบบแผนการที่แข่งกันของ Cyberslug และก็การตัดสินใจ Gillette กล่าวว่า เมื่อเวลาผ่านไปก็เรียนรู้สิ่งที่ดี – และไม่ดี – กัด เช่นเดียวกับ P. californica ยิ่งรับประทานเยอะแค่ไหนยิ่งอิ่มตัวมากมายมากแค่ไหนก็ยิ่งมีลัษณะทิศทางที่จะเลี่ยงสิ่งมีชีวิตอื่นๆแต่ว่าเมื่อความหิวกลับ Cyberslug กลายเป็นคนกินผักขุ่นน้อย

ฉันคิดว่ากระสุนสมุทรเป็นแบบอย่างที่ดีของวงจรหลักที่โบราณซึ่งยังคงอยู่ในสมองของพวกเราซึ่งสนับสนุนคุณสมบัติองค์วิชาความรู้ที่สูงขึ้นทั้งปวง” กิลเลตต์กล่าว ปัจจุบันนี้เรามีแบบจำลองที่น่าจะเป็นราวกับสมองของบรรพบุรุษเริ่มแรกลำดับต่อไปคือการเพิ่มวงจรเพื่อเพิ่มความเป็นสังคมแล้วก็ความรู้ความเข้าใจ